كمك كنيد هلش بديم ، چرخ ستاره پنچره
تو آسمون شهري كه ، ستاره برق خنجره
گلدون سرد و خالي رو ، بذار كنار پنجره
بلكه يه شب باديدنش ، وابشه چندتا حنجره
به ما كه خسته ايم بگو ، خونه بهار كدوم وره

 همين روزها خواهم رفت
و از اين همه ترانه حتي
يك خط ساده نيز با خود نخواهم برد


تو هم عاقل باش هرگز شكستن اينه را
براي هر خشت خوامي نگو!
منهم نميگويم!


من از گوشزد اين همه زندگي


. فقط يك روزنه مهتاب ساده ام بس بود
تا تمام كلمات خسته را
دوباره از ترس كوچه پر گو
به خانه بياورم


حالا ....هي شب پره بي راه !
پاره ابر بي پيد ?!
من هم شبيه شما
دنبال جايي براي فراموشي بي بازگشت گريه ميگردم!


كسي. اصلا" بگذارش به امان اسم
كه با كلمات متواري ما
روزي از بغض باد و
هق هق نا شنيده دريا خواهد گذشت.

از ادامه داستان اين اينه!
اخيرا"باز
همين يكي دوساعت پيش از تولد اين ترانه بود
كه يكنفر شبيه تو ....اصلا"

چه کسي مي گويد:که گراني شده است؟دوره ي ارزانيست! چه شرافت